داستان از «ایدهوون» شروع شد؛ جایی برای ثبت ایدهها، تا در هیاهوی روزمرگی گم نشوند، نوشتم سایت قشم چرا؟
چون بارها و بارها با جستارهایی دربارهٔ قشم مواجه شدم که به نتیجهای نرسیدند و میان اینهمه شلوغی و تبهای زودگذر محبوبیت جنوب، میان پراکندهگوییها و صفحات گردشگری، دلم خواست جایی باشد که منحصراً برای قشم باشد. برای روایت محلهٔ زیرانگی، برای نوشتن از فلسفهٔ صبر روی قبر، برای بازگویی هر تکهای از این فرهنگ غنی که ممکن است روزی از زبانها نقل نشود، جایی در فضای وب باشد.
چرا راجع به قشم نوشتن ضروریست؟
ثبت آن قسمت که رسمی نیست اما هنوز زندهست
بخشهایی از فرهنگ شفاهی، آداب و عادات روزمره وجود دارند که معمولاً در آرشیوهای رسمی ثبت نمیشوند. این بخشها آنقدر ظریفاند که تنها خانهشان حافظه جمعی انسانهاست. این وبسایت تلاشی است برای حفظ همین میراث ناملموس است؛ تکههایی از قشم که شاید در هیچ کتابی نوشته نشوند؛ اینجا، سرای نانوشتههای قشم است.
خلق عدالترسانهای
حضور دیجیتال یک شهر در فضای وب یعنی برقراری عدالت رسانهای؛ به این معنا که شهر بتواند خودش سخن بگوید، نه فقط از دید دیگران، بلکه از درون خود. این حضور باعث میشود مردم محلی بتوانند در روایت و شکلدهی تصویر شهرشان نقش داشته باشند. وقتی مردم امکان روایت خود را داشته باشند، جامعه تصویر واقعیتر و دقیقتری از خود ارائه میدهد.
اینجا جایی است برای قشمآگاهی؛ جایی که قشم خود را به زبان مردمانش تعریف میکند، جایی که قشم واقعیتر است.
جاذبههای گردشگری قشم؛ لازم و ناکافی ..
چرا لازم است علاوه بر کلیت یک جزیره یا شهر، درباره ریشه نام یک کوچه یا فلسفه یک رسم محلی بنویسیم؟
اطلاعات عمیق و بومی، صاحبان روایت را آگاه به حس هویتی میکند که در آنها ریشه دارد و رسمیت فرهنگ محلی، گردشگران فهیم میسازند؛که به جای صرفاً مصرف کردن، مطالعه میکند و به پایداری گردشگری در جزیره قشم نیز کمک میکند.هنوز..